یادمان و رویدادها

رفیق شهید فاطمه مدرسی؛ شیر زنی از تبار اسطوره ها

باید چکامه یی بسراییم از سنگ، از زمردهای سبز، چکامه یی از نیروی جادویی خورشید و سلاح بامداد که بر کرانه های تاریکی و تلخی می درخشد. اینجا آوردگاه مهیبی است. در یک سو شکنجه گران جان و روان آدمیزاد، و در سوی دیگر، انسانی با جسمی نحیف، خصالی والا و سراسر شور و عشق. انسانی، به بلندای تاریخ پر شکوه نبرد بشریت بر ضد ظلم و جور. انسانی در شمایل پرومته و به سوزانی آتش مقدسی که بشریت را از جهل و تاریکی نجات داد، «جوردانو بُرونو» یی که برای فرو افکنده شدن به آتش ظلم، تاریک اندیشی و تقدس کور آماده است. و او خود خوب می دانست که، سرگذشت گذشتگان و پیشینیان ، سرگذشت پر رنج انسان، اگرچه سرگذشت زیستن در ظلمات یأس انگیز، سنت های عتیق و حاکمیت ضحاکان مار دوش و «پاپ» ها و «آیت الله» های دروغین انسان سوز بوده است ولی آینده انسان در گرو همین نبرد اسطوره ای و چشم به راه طلوع فجر صادق است. و خود، در اسارت، و در تشبیه وضع خود با «ُبرونو» ها و «گالیله» ها بدرستی گفته بود: «… گالیله گفت، خب آقایان! هرچه شما می گویید. زمین ثابت است. و آنها هم دست از سر او برداشتند و او باز برای شاگردانش اثبات می کرد که زمین ثابت نیست و دور خورشید می چرخد. پدیده یی که در حال حاضر از بدیهی ترین چیزهاست. اما این آقایان از دادگاه های انکیزاسیون هم بدترند. اول می خواهند بگویی: آقایان! واقعیت دیگر این واقعیت نیست. بعد این می شود علامت ضعف و ترس برای آنها. یک قدم می آیند جلو و می گویند: حالا خودت را نفی کن. اندیشه ات را، هستی ات را … همین طور باید قدم به قدم بروی عقب و آنها بیایند جلو. تا آنجا که دیگر چیزی به عنوان یک انسان از ما باقی نماند. آنها خواهان حذف کامل تک تک ما هستند. تا پایان مرز حذف انسانیت و شرف خودمان. پس باید در همان قدم اول محکم ایستاد…»…
ادامهٔ مطلب

جای خالی و یاد ماندگار

”دیکتاتور بزرگ می‏دانست که اگر جنگ‏ ستیزانه بودن رمان محمود را بهانه نکند و حقیقت توده‏‌ای بودن این بزرگ ‏ترین رمان‏‌نویس زمانه را بر زبان آورد ـ آن‏گاه ـ انبوه شیفتگان داستان‏ها و شخصیت‏ سترگ و دگرخواه نویسنده، به حزبی که فرزندانی از این‏گونه را در دامان فرهنگ ‏پرور خود می‏پرورد، با نگاهی مهرآمیزتر می‏نگرند….“
ادامهٔ مطلب

بدرود رفیق کامبیز کبیری، مبارز دلیر و یار و یاور زحمتکشان

رفیق کامبیز کبیری، انسانی شریف، مبارزی پرشور در راه بهبود زندگی توده‌ها، فرزند کار و زحمت، وفادار به آرمان زحمتکشان، روز ۱۷ آذرماه ۱۳۹۷، در سن هفتادوهشت‌سالگی، چشم از جهان فروبست و پیکر شکنجه‌شده و رنج‌کشیده‌اش با حضور انبوه مردم به سوی آرامگاه ابدی‌اش در آرامستان شهر رشت مشایعت شد.

ادامهٔ مطلب

صدایی که زیر آوار ماند

وی از شاگردان محمدرضا شجریان بود و پس از پیگیری آواز نزد او با پرویز مشکاتیان آشنا شد و اولین آثارش را با آهنگ سازی پرویز مشکاتیان به بازار عرضه کرد. تصنیف گل پونه‌ها معروف ترین اثر ایرج بسطامی است که مربوط به آهنگی از حسین پرنیا بر روی شعری از هما میر افشار می‌باشد و پس از مرگ ایرج بسطامی آوازه ملی یافت. از دیگر آثار معروف او می‌توان به تصنیف وطن من اشاره کرد که مربوط به آهنگی از پرویز مشکاتیان بر روی شعری از ملک الشعرا بهار است و از طرف سازمان یونسکو سرود ملی اعلام شد…
ادامهٔ مطلب

فریدون ابراهیمی چهره ای ماندگار در تاریخ آذربایجان

فریدون ابراهیمی یکی از چهره های برجسته و پیشگام در تاریخ سیاسی و مبارزات مردمی آذربایجان برای دستیابی به آزادی است که با گذشت زمان عملکرد و باور به آزادی و حق تعیین سرنوشت ایشان همراه با دادگری و عدالت محوری نمایان تر می شود و از سوی پژوهشگران مورد ارزیابی مجدد قرار می گیرد.

ادامهٔ مطلب

فراخوانی برای بازخوانی راه طی شده

۲۰‌سال پس از قتل‌های سیاسی آذر ۱۳۷۷ می گذرد.فشارهای بین‌المللی با موج اعتراض‌های خودجوش در درون و بیرون ایران همراه شد و دستگاه حاکمه‌ی ایران را که با روی کار آمدن دولت محمد خاتمی نوید «اصلاحات» و مدارا می‌داد، وادار به واکنش کرد….
ادامهٔ مطلب

ناگفته‌هایی تازه از قتل‌های زنجیره‌ای

پس از فاجعه ملی و سرکوب احزاب و نیروهای سیاسی بویژه احزاب و سازمان های چپ، دستگاه سرکوب رژیم شامل ارگان های اطلاعاتی و امنیتی، قوه قضاییه با پشتیبانی دیگر قوای حکومتی و هدایت مستقیم ولی فقیه حذف دگراندیشان در درون و برون کشور را سازمان داد که قتل های زنجیره ای در آذرماه سال ۱۳۷۷ نقطه اوج آن بود.
ادامهٔ مطلب

دکتر تقی ارانی

در میان مردان بزرگی که از ایرانیان و بیگانگان در زندگی خویش دیده و شناخته ام، هنوز ارانی اگر نگویم بزرگترین، یکی از بزرگترین آنهاست. آن هماهنگی بین مبارز دلیر و انسان نیک و اندیشه ور ژرف بودن که پدیده ای بس کمیاب است، در ارانی به میزانی شگرف وجود داشت….
ادامهٔ مطلب

مدینه گلگون شاعره آزادیخواه آذربایجان

سرمایه‌ی انسان‌های فرهیخته، خِرَد، دانش، شکیبایی و صداقت است. خردی که راه بر افراط ببندد و در به روی تفکر و تعقل گشاید. دانشی که ریشه‌ی جهل بخشکاند و اقدامات تأمینی برای رشد و بالندگی انسان بسازد.شکیبایی و صبری که حرمت قلم نگهدارد؛ همان که بزرگان فرهیخته و فرهنگ سازان بدان سوگند یاد می کنند و می گویند:« بشکنی ای قلم ای دست ـ اگر پیچی از خدمت محرومان سر» ….

ادامهٔ مطلب

ابرها، برای که می‌گریند؟

یادنامه‌ی رفیق دکتر ابراهیمِ یونسیِ بانه، پایه‌گذارِ روشِ داستان‌نویسی در ایران(۱۳۹۰- ۱۳۰۵)

کتاب اما چهار بار در وزارتِ ارشاد «گم» شد و او باید با همان درآمدِ اندکِ بازنشستگی‌اش، هربار از این کتابِ ۷۶۰ و چند صفحه‌ای، پرینت می‌گرفت و به سانسورگران می‌داد. سرانجام هم به او گفتند: «چرا نویسنده از توده‌ای‌هایِ تیربارن شده ستایش کرده است؟»!

ادامهٔ مطلب

دادخواهی برای جانباختگان دهه ی شصت، امری سلیقه ای نیست!

نامشان را به افتخار می خوانم و راهشان را به منت رهروام! پیکر عزیزانم به زیر خاک ها گم شد اما آرزوهایشان در من ادامه دارد. من وارث دلتنگی مادرم برای گرسنگی کودکان زاغه نشینم. من وارث شرم پدرم از پاهای برهنه ی پسرک دست فروشم. من وارث همه آرزوهای زیبایی هستم که آنان به خاطرش جان سپردند. نامشان را به افتخار می خوانم و همه ی گلهای پرپر دلم را به حسرت چشمان کودکانی تقدیم می کنم که عزیزانم در آرزوی یک لبخندشان به خاک خفتند …
ادامهٔ مطلب

عندلیبِ آزادی

بازخوانی زندگی و قتل ویکتورخارا که ۴۵ سال پیش می‌خواستند صدایش را خاموش کنند

«پنج هزار نفر این جاییم/ در این بخش کوچک شهر/ چه دشوار است سرودی سرکردن/ آن‌گاه که وحشت را آواز می‌خوانیم/ وحشت آن‌که من زنده‌ام/ وحشت آن‌که می‌میرم من/ خود را در انبوه این همه دیدن/ و در میان این لحظه‌های بی‌شمار ابدیت/ که در آن سکوت و فریاد هست/ لحظه پایان آوازم رقم می‌خورد».

ادامهٔ مطلب